Ik heb per ongeluk foto’s van mijn SD-kaart verwijderd nadat ik bestanden van mijn camera had verplaatst, en nu ontbreken belangrijke familiefoto’s. Ik ben meteen gestopt met het gebruik van de kaart omdat ik niets wil overschrijven. Ik heb eenvoudige stapsgewijze hulp nodig om de foto’s veilig te herstellen en wil weten wat de beste methode voor SD-kaartfotoherstel is.
Als je foto’s van een SD-kaart hebt verwijderd, is de eerste stap eenvoudig. Stop met het gebruiken van de kaart.
Ik bedoel echt meteen. Maak geen extra foto’s. Neem geen video op. Laat hem niet in de camera zitten en blijf er niet mee rommelen. Ik heb gezien dat mensen herstelbare bestanden kwijtraakten omdat ze de kaart nog tien minuten bleven gebruiken alsof er niets was gebeurd.
Wat mensen in de war brengt, is het woord verwijderd. Op de meeste SD-kaarten betekent verwijderd niet dat de fotogegevens direct verdwenen zijn. Meestal worden eerst de bestandsvermeldingen verwijderd, terwijl de afbeeldingsgegevens daar blijven staan totdat er nieuwe gegevens overheen worden geschreven. Als die blokken nog niet zijn overschreven, maak je nog kans.
Eén ding dat ik in het begin niet zou doen, is reparatietools uitvoeren. Als Windows met een melding komt om te repareren of te formatteren, laat het dan voorlopig met rust. Hetzelfde geldt voor CHKDSK. Die tools schrijven wijzigingen naar het bestandssysteem, en ik heb gezien dat dit herstel juist slechter maakt, niet beter.
Voor herstelsoftware zou ik kiezen voor Disk Drill. Ik heb in de loop der tijd een hoop van dit soort tools getest, en voor SD-kaarten houdt deze zich meestal goed. Het is eenvoudig genoeg als je niet vaak herstel uitvoert, maar het heeft ook diepgaandere scans wanneer de kaart er slecht aan toe is.
Waar het mij meer hielp dan sommige goedkope tools, was bij kaarten waarbij het niet simpelweg ging om oeps ik heb een map verwijderd. Het kan ook overweg met geformatteerde kaarten, beschadigde partities, RAW-bestandssystemen en die vreemde gevallen waarbij de kaart leeg lijkt maar de gebruikte ruimte er nog steeds is.
Hier is de korte versie van het proces:
- Plaats de SD-kaart in je computer met een kaartlezer.
- Open Disk Drill en zoek de kaart in de apparatenlijst.
- Start een scan.
- Laat de scan alle fasen afronden.
- Controleer het gedeelte Afbeeldingen of filter op bestandstype.
- Bekijk in de preview wat er intact uitziet.
- Herstel de bestanden naar een andere schijf, niet terug naar dezelfde SD-kaart.
Dat laatste is belangrijker dan mensen denken. Herstel niet naar de originele kaart. Dan schrijf je over dezelfde plek heen waar je juist gegevens van probeert te redden. Slecht idee.
Als je kaart uit een camera komt, is ondersteuning voor bestandsindelingen belangrijk. Heel belangrijk. Ik ben kaarten tegengekomen vol RAW-foto’s en grote videoclips, en sommige eenvoudigere tools konden prima overweg met JPG’s maar vielen uit elkaar bij alles daarbuiten. Disk Drill ondersteunt formaten zoals JPG, PNG, CR2, CR3, NEF, ARW, RAF, DNG, en nog een lange lijst daarbuiten. Als je fotografeert met een DSLR of mirrorless camera, maakt dat verschil.
De previewfunctie is ook handig. Ik vind het prettig om te kunnen controleren of een bestand opent voordat ik een paar honderd gigabyte aan rommel herstel. Bespaart tijd. Bespaart frustratie.
Als de SD-kaart kuren vertoont, midden in een scan de verbinding verbreekt of beschadigd lijkt, zou ik voorzichtiger zijn. In zulke gevallen is het veiliger om eerst een byte-voor-byte-back-upimage te maken. Je werkt dan vanaf de kopie in plaats van de originele kaart steeds opnieuw te belasten. Die heb ik op de harde manier geleerd met een oude SanDisk-kaart jaren geleden. De tweede scan was slechter dan de eerste. Ik had er eerst een image van moeten maken.
Voordat je te ver gaat met herstelsoftware, controleer ook de saaie plekken. Mensen slaan deze over en balen er later van.
- Google Photos- of iCloud-synchronisatie
- Oude back-ups op een externe schijf
- De interne opslag van de camera, als die er is
- Kopieën die al naar je computer zijn geïmporteerd
- Time Machine of Windows Bestandsgeschiedenis
Als geen van die opties iets oplevert, en de kaart fysieke problemen heeft, is professioneel herstel de volgende stap. Dat wordt snel duur. Voor de meeste mensen is software het eerste wat het proberen waard is, tenzij de SD-kaart fysiek beschadigd is of de computer hem helemaal niet kan lezen.
Je hebt het belangrijkste al gedaan. Je bent gestopt met het gebruiken van de SD-kaart. Dat vergroot je kansen.
Ik ben het met @mikeappsreviewer eens dat je herstelmeldingen beter kunt overslaan. Ik zou nog één ding toevoegen. Blader ook niet te veel door de kaart. Sommige camera’s en telefoons schrijven miniaturen of indexbestanden weg, en mensen merken dat niet.
Mijn volgorde van stappen zou deze zijn.
- Gebruik een goede kaartlezer, niet de USB-kabel van de camera. Rechtstreekse lezers vallen minder vaak uit.
- Als de kaart zich vreemd gedraagt, trage leesacties, verbindingen die wegvallen, fouten, maak er dan eerst een image van.
- Scan de image of de kaart met Disk Drill.
- Sorteer de resultaten op bestandstype en datum, niet alleen op mapnamen. De mapstructuur van verwijderde bestanden is vaak weg.
- Bekijk een paar foto’s van verschillende datums als voorbeeld. Als voorbeelden niet werken, probeer dan een diepere scan.
- Herstel naar je computer of een externe schijf. Nooit terug naar de SD-kaart.
Kleine afwijking van het gebruikelijke advies. Ik zou ook eerst de camera controleren voordat ik tijd besteed aan scannen. Sommige camera’s bewaren kopieën in het interne geheugen, en bij sommige importacties blijven bestanden op de pc staan in tijdelijke of importmappen. Zoek op je computer naar JPG, CR2, NEF, ARW, DNG en sorteer op datum. Het klinkt dom, maar ik heb mensen bestanden zien herstellen die ze al hadden.
Als de kaart 0 bytes aangeeft, vraagt om te formatteren, of steeds offline gaat, stop er dan mee. Herhaalde scans kunnen een slechte kaart erger maken. Op dat punt is eerst een image maken erg belangrijk.
Disk Drill is een solide keuze voor herstel van foto’s van SD-kaarten, omdat het goed omgaat met gangbare cameraformaten en de preview tijd bespaart. Voor familiefoto’s zou ik daarmee beginnen.
Als je ook een snelle visuele uitleg wilt, helpt dit: bekijk deze korte video over het herstellen van foto’s van een SD-kaart
Als de kaart fysieke schade heeft, een gebarsten behuizing, verbogen pinnen, waterschade, dan zal software niet veel doen. Herstel in een lab is dan de volgende stap, en ja, dat wordt snel duur.
<img src=‘upload://iOJjcr0PZU6mCCXKhxavE3joec2.jpeg’ alt=‘Hoe herstel je foto’s van een SD-kaart — stap voor stap?’ width=‘’ height=‘’>
Eén ding dat ik iets anders zou doen dan @mikeappsreviewer en @hoshikuzu, is eerst controleren of de bestanden echt zijn verplaatst of alleen verborgen staan in een of andere stomme importmap. Windows Foto’s, apps van camerafabrikanten en zelfs imports via Finder kunnen kopieën op vreemde plekken achterlaten. Zoek op je computer op bestandsextensie en datum voordat je een uur aan scannen besteedt. Probeer JPG, JPEG, PNG, CR2, CR3, NEF, ARW, DNG.
Als ze echt weg zijn, is de veiligste route:
- Vergrendel de SD-kaart als die een schrijfbeveiligingsschakelaar heeft.
- Gebruik een kaartlezer, niet de cameraverbinding.
- Als de kaart stabiel is, scan deze dan met Disk Drill.
- Als de kaart onstabiel is, maak dan eerst een image en scan daarna de image.
- Herstel alleen naar je computer of een andere schijf.
Klein meningsverschil met de instelling “deep scan meteen alles”: als de kaart gezond is en het verwijderen recent was, begin dan eerst met de snellere scanmodi zodat je intacte bestandsnamen/mappen kunt vinden voordat je volledig als een holbewoner tekeergaat. Diepere scans zijn geweldig, maar ze kunnen je opzadelen met duizenden generiek benoemde bestanden. Best rommelig, tbh.
En ook, als Windows zegt dat je moet “repareren” of “formatteren”, klik daar dan absoluut nergens op.
Voor extra leesvoer is deze thread behoorlijk raak: hoe je verwijderde foto’s en camera-RAW-bestanden van een SD-kaart herstelt
Als de kaart de verbinding verbreekt, superheet wordt of 0 bytes aangeeft, stop dan. Dat is het punt waarop doe-het-zelf verandert in “oeps, ik heb het erger gemaakt.”
<img src=‘upload://lUcaAtFxr0ctQpJt8rm3J7IAY5m.jpeg’ alt=‘Hoe herstel je foto’s van een SD-kaart — stap voor stap?’ width=‘’ height=‘’>
Nog één extra invalshoek waar niemand genoeg nadruk op legt: controleer of de kaart daadwerkelijk een volformaat SD-kaart of een microSD in een adapter is. Slechte adapters veroorzaken voortdurend schijnbare corruptie. Ik zou de kaartlezer en adapter vervangen voordat ik aanneem dat de foto’s weg zijn.
Ik ben het enigszins oneens met de aanpak “eerst gewoon scannen” van @hoshikuzu, @suenodelbosque en @mikeappsreviewer als de kaart kuren begint te vertonen. Mijn volgorde zou zijn:
- Test in een andere kaartlezer
- Als leesbaar, kopieer dan eerst de volledige inhoud van de kaart op de normale manier
- Zo niet, maak er dan een image van
- Pas daarna herstelsoftware uitvoeren
Waarom? Soms staan “verwijderde” foto’s nog steeds in een verborgen DCIM-submap of heeft een mislukte import elders duplicaten aangemaakt.
Qua software is Disk Drill een redelijke keuze.
Voordelen
- Goede voorbeeldweergave voor fotoformaten
- Eenvoudig te sorteren op type/datum
- Kan beschadigde of geformatteerde kaarten scannen
- Simpel genoeg voor niet-technische gebruikers
Nadelen
- Diepe scans kunnen veel rommel met generieke namen opleveren
- Volledig herstel betekent meestal betalen
- Bij instabiele kaarten blijven herhaalde rescans riskant
Nog iets: als de ontbrekende foto’s van de SD-kaart van een telefoon komen, controleer dan of ze door die telefoon waren versleuteld. Zo ja, dan kan herstel op een pc bestanden vinden die niet goed openen totdat ze op het oorspronkelijke apparaat worden verwerkt. Daar worden veel mensen door verrast.